چهارشنبه , ۱ آذر ۱۳۹۶
جدیدترین اخبار
خانه » سؤالات » إِلَّا مَنْ أُکْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِیمَانِ (مگر آن کس که مجبور شده و[لى] قلبش به ایمان اطمینان دارد)

إِلَّا مَنْ أُکْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِیمَانِ (مگر آن کس که مجبور شده و[لى] قلبش به ایمان اطمینان دارد)

[…] در همان کتاب (کافی) به سند خود از مسعده بن صدقه روایت می‏کند ، که گفت : مردی به امام صادق (علیه‏السلام‏) عرض کرد : مردم از علی (علیه‏السلام‏) روایت می‏ کنند که در منبر کوفه فرموده است : ای مردم ! به زودی شما را می‏خوانند که به من ناسزا بگوئید ، شما هم بگوئید ، و می‏ خوانند که از من تبری بجوئید قبول بکنید ولی تبری مجوئید ، آیا این روایت صحیح است یا نه ؟ حضرت صادق (علیه ‏السلام‏) فرمود : چقدر زیاد شده دروغ‏هایی که به علی (علیه ‏السلام‏) می‏ بندند ، آنگاه فرمود : آن جناب اینطور فرموده : مردم ! به زودی شما را می‏خوانند که مرا ناسزا بگوئید شما هم بگویید ، سپس می‏ خوانند که از من بیزاری جوئید ، اینقدر بدانید که من بر دین محمدم و نفرمود : از من بیزاری مجوئید .

سپس آن شخص پرسید : یعنی می‏ فرمایید اگر بیزاری خواستند بیزاری نجوید و لو اینکه کشته شود ؟ فرمود : به خدا سوگند چنین وظیفه ‏ای ندارد ، و چیزی بر او نیست جز آنچه که بر عمار بن یاسر گذشت ، که اهل مکه او را مجبور کردند به دشنامدادن به رسول خدا (صلی‏ الله‏ علیه‏ و آله‏ و سلّم‏) و او داد در حالی که قلبش مطمئن به ایمان بود ، و رسول خدا به عمار فرمود : ای عمار ! اگر بار دیگر برگشتند تو هم برگرد که خدا در معذور بودنت این آیه را فرستاد : إِلَّا مَنْ أُکْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِیمَانِ (مگر آن کس که مجبور شده و[لى] قلبش به ایمان اطمینان دارد) و دستورت داده که اگر بار دیگر مجبورت کردند تو نیز همان کار را بکن .

مؤلف : عیاشی در تفسیر خود این معنا را از معمر بن یحیی بن سالم از ابی جعفر (علیه‏ السلام‏) روایت کرده .

و اینکه رسول خدا(صلی‏ الله‏ علیه‏ و آله‏ و سلّم‏)فرمود : اگر برگشتند تو هم برگرد ، معنایی است که آن جناباز عمومیت آیه و استثناء نکردن شخص معین استفاده فرموده ، چون در آیه شریفه حکم جواز دشنام به رسول خدا (صلی‏ الله‏ علیه‏ و آله‏ و سلّم‏) روی عنوان اکراه کسی که قلبش مطمئن به ایمان است رفته ، و اما اینکه رسول خدا (صلی‏ الله‏ علیه‏ و آله‏ و سلّم‏)فرمود : خدا دستورت داده که اگر بار دیگر مجبورت کردند تو نیز همان کار را بکن با اینکه در آیه امری مخصوص به عمار نشده ، شاید وجهش این باشد که استثناء صراحت در جواز دارد ، و با این

ترجمه المیزان ج : ۱۲ص :۵۱۷

صراحت ، دیگر جای امتناع از دشنام دادن و خود را در معرض هلاکت انداختن نیست ، و این جواز با وجوب جمع می‏ شود نه با اباحه ، و چنین نیست که شخص مختار باشد در دشنام دادن و سالم ماندن ، و در ندادن و کشته شدن ، نه ، بلکه واجب است دشنام بدهد .[…]

ترجمه المیزان ج : ۱۲ص :۵۱۷ و ۵۱۸

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*


19 + هجده =