چهارشنبه , ۲۵ مهر ۱۳۹۷
جدیدترین اخبار
خانه » معارف » پیامبران » ابراهیم (ع) در قرآن

ابراهیم (ع) در قرآن

وَاذْکُرْ‌ فِی الْکِتَابِ إِبْرَ‌اهِیمَ ۚ إِنَّهُ کَانَ صِدِّیقًا نَّبِیًّا ﴿۴١ إِذْ قَالَ لِأَبِیهِ یَا أَبَتِ لِمَ تَعْبُدُ مَا لَا یَسْمَعُ وَلَا یُبْصِرُ‌ وَلَا یُغْنِی عَنکَ شَیْئًا ﴿۴٢ یَا أَبَتِ إِنِّی قَدْ جَاءَنِی مِنَ الْعِلْمِ مَا لَمْ یَأْتِکَ فَاتَّبِعْنِی أَهْدِکَ صِرَ‌اطًا سَوِیًّا ﴿۴٣ یَا أَبَتِ لَا تَعْبُدِ الشَّیْطَانَ ۖ إِنَّ الشَّیْطَانَ کَانَ لِلرَّ‌حْمَـٰنِ عَصِیًّا ﴿۴۴ یَا أَبَتِ إِنِّی أَخَافُ أَن یَمَسَّکَ عَذَابٌ مِّنَ الرَّ‌حْمَـٰنِ فَتَکُونَ لِلشَّیْطَانِ وَلِیًّا ﴿۴۵ قَالَ أَرَ‌اغِبٌ أَنتَ عَنْ آلِهَتِی یَا إِبْرَ‌اهِیمُ ۖ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ لَأَرْ‌جُمَنَّکَ ۖ وَاهْجُرْ‌نِی مَلِیًّا ﴿۴۶ قَالَ سَلَامٌ عَلَیْکَ ۖ سَأَسْتَغْفِرُ‌ لَکَ رَ‌بِّی ۖ إِنَّهُ کَانَ بِی حَفِیًّا ﴿۴٧ وَأَعْتَزِلُکُمْ وَمَا تَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّـهِ وَأَدْعُو رَ‌بِّی عَسَىٰ أَلَّا أَکُونَ بِدُعَاءِ رَ‌بِّی شَقِیًّا ﴿۴٨ فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ وَمَا یَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّـهِ وَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَیَعْقُوبَ ۖ وَکُلًّا جَعَلْنَا نَبِیًّا ﴿۴٩ وَوَهَبْنَا لَهُم مِّن رَّ‌حْمَتِنَا وَجَعَلْنَا لَهُمْ لِسَانَ صِدْقٍ عَلِیًّا ﴿۵٠سوره مریم آیات ۴۱ تا ۵۰

ترجمه

و در این کتاب به یاد ابراهیم پرداز، زیرا او پیامبرى بسیار راستگوى بود. (۴۱) چون به پدرش گفت: «پدر جان، چرا چیزى را که نمى‌شنود و نمى‌بیند و از تو چیزى را دور نمى‌کند مى‌پرستى؟ (۴۲) اى پدر، به راستى مرا از دانش [وحى، حقایقى به دست‌] آمده که تو را نیامده است. پس، از من پیروى کن تا تو را به راهى راست هدایت نمایم، (۴۳) پدر جان، شیطان را مپرست، که شیطان [خداى‌] رحمان را عصیانگر است، (۴۴) پدر جان، من مى‌ترسم از جانب [خداى‌] رحمان عذابى به تو رسد و تو یار شیطان باشى.» (۴۵) گفت: «اى ابراهیم، آیا تو از خدایان من متنفّرى؟ اگر باز نایستى تو را سنگسار خواهم کرد، و [برو] براى مدّتى طولانى از من دور شو.» (۴۶) [ابراهیم‌] گفت: «درود بر تو باد، به زودى از پروردگارم براى تو آمرزش مى‌خواهم، زیرا او همواره نسبت به من پر مهر بوده است، (۴۷) و از شما و [از] آنچه غیر از خدا مى‌خوانید کناره مى‌گیرم و پروردگارم را مى‌خوانم. امیدوارم که در خواندن پروردگارم ناامید نباشم.» (۴۸) و چون از آنها و [از] آنچه به جاى خدا مى‌پرستیدند کناره گرفت، اسحاق و یعقوب را به او عطا کردیم و همه را پیامبر گردانیدیم. (۴۹) و از رحمت خویش به آنان ارزانى داشتیم، و ذکر خیرِ بلندى برایشان قرار دادیم. (۵۰)

وب سایت ختم قرآن مجید

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*


چهار × 4 =