جمعه , ۲۹ شهریور ۱۳۹۸
جدیدترین اخبار
خانه » آموزشی » احکام مشترک بین زن و مرد

احکام مشترک بین زن و مرد

[…] احکام مشترک بین زن و مرد و احکامی که مختص به هر یک از این دو طائفه است : در اسلام زن در تمامی احکام عبادی و حقوق اجتماعی شریک مرد است ، او نیز مانند

مردان می‏تواند مستقل باشد ، و هیچ فرقی با مردان ندارد ( نه در ارث و نه در کسب و انجام معاملات ، و نه در تعلیم و تعلم ، و نه در به دست آوردن حقی که از او سلب شده ، و نه در دفاع از حق خود و نه احکامی دیگر ) مگر تنها در مواردی که طبیعت خود زن اقتضا دارد که با مرد فرق داشته باشد .

و عمده آن موارد مساله عهده‏داری حکومت و قضا و جهاد و حمله بر دشمن است ( و اما از صرف حضور در جهاد و کمک کردن به مردان در اموری چون مداوای آسیب دیدگان محروم نیست ) و نیز مساله ارث است که نصف سهم مردان ارث می‏برد ، و یکی دیگر حجاب و پوشاندن مواضع زینت بدن خویش است ، و یکی اطاعت کردن از شوهر در هر خواسته‏ای است که مربوط به تمتع و بهره بردن باشد .

و در مقابل ، این محرومیت‏ها را از این راه تلافی کرد که نفقه را یعنی هزینه زندگی را به گردن پدر و یا شوهرش انداخته ، و بر شوهر واجب کرده که نهایت درجه توانائی خود را در حمایت از همسرش به کار ببرد ، و حق تربیت فرزند و پرستاری او را نیز به زن داده است .
و این تسهیلات را هم برای او فراهم کرده که : جان و ناموسش و حتی آبرویش را ( از اینکه دنبال سرش حرف بزنند ) تحت حمایت قرار داده ، و در ایام عادت حیض و ایام نفاس ، عبادت را از او ساقط کرده ، و برای او در همه حالات ، ارفاق لازم دانسته است .
پس ، از همه مطالب گذشته ، این معنا بدست آمد که زن از جهت کسب علم ، بیش از علم به اصول معارف و فروع دین ( یعنی احکام عبادات و قوانین جاریه در اجتماع ) وظیفه وجوبی دیگر ندارد ، و از ناحیه عمل هم همان احکامی را دارد که مردان دارند ، به اضافه اینکه اطاعت از شوهرش نیز واجب است ، البته نه در هر چیزی که او بگوید و بخواهد ، بلکه تنها در مساله مربوط به بهره‏های جنسی ، و اما تنظیم امور زندگی فردی یعنی رفتن به دنبال کار و کاسبی و صنعت ، و نیز در تنظیم امور خانه ، و نیز مداخله در مصالح اجتماعی و عمومی ، از قبیل دانشگاه رفتن و یا اشتغال به صنایع و حرفه‏های مفید برای عموم و نافع در اجتماعات ، با حفظ حدودی که برایش معین شده ، هیچ یک بر زن واجب نیست .

و لازمه واجب نبودن این کارها این است که وارد شدنش درهر یک از رشته‏های علمی و کسبی و تربیتی و امثال آن ، فضلی است که خود نسبت به جامعه‏اش تفضل کرده ، و افتخاری است که برای خود کسب نموده ، و اسلام هم این تفاخر را در بین زنان جایز دانسته است ، بر خلاف مردان که جز در حال جنگ نمی‏توانند تفاخر کنند ، و از آن نهی شده‏اند .

[…] ترجمه المیزان ج : ۲ص :۴۱۰ و ۴۱۱

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*


12 + هفده =