چهارشنبه , ۱ آذر ۱۳۹۶
جدیدترین اخبار
خانه » مقالات » بخشعلی قنبری » ادای دین به استاد علامه جعفری

ادای دین به استاد علامه جعفری

وقتی به وجودم می نگرم البته چیز به دردبخوری نمی یابم اما همین هم

یادی از استاد بی بدیل محمد تقی حعفری

که هستم سرتاپای هستی دین به بزرگانی است که این حقیر را پذیرفته و نیم نگاهی به ا

و کرده اند اگر بخواهم همه را یاد کنم شاید به اندازه ی هر روز زندگی دینی به کسی داشته باشم. البته اینها غیر از دین اصلی و حقیقی من به عنوان یکی از آدمیان به خداوند دارد، وگرنه از من چیزی باقی نمی ماند جز دین. حال آیا می توانم همه را ادا کنم هرگز! از همین جا از همگان درخواست دارم مرا به خدایشان ببخشند وگرنه توان جبران زحماتشان را ندارم. اما بگذارید دست کم یادی از این بزرگان بکنم که فصل هایی از زندگی ام را مرهون نگاهشان هستم.

از جمله این بزرگان علامه جعفری است. او را دو بار بیشتر ندیدم آن هم در حوزه علمیه حضرت ولی عصر(عج) تبریز بود که در خرداد ۱۳۶۴برای ما سخنرانی کرد و من سخت شیفته اش شدم و از همان روز شروع کردم به خواندن نهج البلاغه اما چون راه نمی دانستم با دوستی به نام آقای ترسلی شروع کردیم به مطالعه خطبه یک از شرح علامه و البته هر چه خواندیم چیزی دستمان نیامد. اما بعدها به علامه جعفری نامه ای نوشتم و علاقمندی خود را به نهج البلاغه اعلام کردم. بگذریم از اینکه متوجه نشدم که نامه ام به ایشان رسید یانه. البته یک بار هم ایشان را در دانشکده الاهیات زیارت کردم که درباره زیبایی سخن می گفت.

اما هرچه بود از جمله کسانی که برایم تأثیر قابل ملاحظه ای گذاشت هم ایشان بود که در اینجا لازم است از روحشان سپاسگزاری کنم. ضمن اینکه ایشان از جمله کسانی اند که نه تنها دینم به ایشان کاهش نمی یابد بلکه هر روز که از شرحش استفاده می کنم بر دینم افزون می شود. ناگفته نماند که در زمان حیاتش نقدی هم بر شرحش نوشتم و به چاپ رسید. روحش شاد. ۹ دی ۱۳۹۳

موضوعات مرتبط: زیستانه

[ چهارشنبه دهم دی ۱۳۹۳ ] [ ۰:۱۰ ] [ رضا ]

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*


سه × پنج =