پنج شنبه , ۳۱ مرداد ۱۳۹۸
جدیدترین اخبار
خانه » مقالات » بخشعلی قنبری » ادب سگ، ادب انسان

ادب سگ، ادب انسان

 ما انسان‌ها مدعی اشرف مخلوقاتیم و با ادعاهای دهن‌پرکنی گوش فلک را پر کرده‌ایم اما در مقام عمل بسیاری از ما از ادب حیوانات هم درس نمی‌گیریم. شب ۱۸ تیرماه در خواب دیدم که به روستای خودم در مرند رفته‌ام. برای چراندن چند گوسفند به مرتع‌مان رفتیم که به آن میشه (جنگل) می‌گوییم. گوسفندان مشغول چرا بودند و من هم در جنبی نشسته بودم و دیدم که چند سگ چوپان بسیار بزرگی دور و برم پرسه می‌زدند و من جایی که نشسته بودم یک‌باره دیدم که دور تا دور من این سگ‌ها نشسته‌اند و ترس وجودم را در برگرفت اما غافل از اینکه اینها سگ‌اند و ادب دارند و وفاداری را معنا می‌کنند و در برابر اندک خدمتی که از ما انسان‌ها دریافت می‌کنند با بیشتری مقدار و بهترین حالت سپاسگزاری می‌کنند و مانند ما به سرعت یک چشم به هم زدن خوبی دیگران را فراموش نمی‌کنند.

خلاصه یکی از این سگ‌ها که هیکل درشت و قد بلند داشت در یک متری من دراز کشیده بود. نمی‌دانم چه جرأتی پیدا کردم که با انگشتم به شکمش زدم و او به جای آنکه به من حمله کند با تواضع کامل از من دور شد و رفت کنار آن سگ دیگر و بعد هم برای حفاظت از بره‌­ها یک دوری زد و رفت دوردست‌ها تا وظیفه نگهبانی‌اش را به خوبی به انجام برساند.

شگفتا که ما انسان‌ها از ادب و وفاداری سگ درس نمی‌آموزیم و به زودی ولی‌نعمتانمان را پاک فراموش می‌کنیم اما سگ حیوانی است که اگر تنها و تنها یک تیکه نان بدهی هرگز آدمی را فراموش نمی‌کند حتا اگر او را بفریبی و به‌شدت کتک هم بزنی باز برمی‌گردد. جالب اینکه جیغ و داد می‌کشد و ناله سر می‌دهد ولی هرگز دست از آدمی نمی‌کشد؛ یعنی حاضر است کتک بخورد ولی ولی نعمتش را رها نکند. آیا جا ندارد نیک درس بگیریم؟!!

بیقرار ۱۸ تیر ماه ۱۳۹۸

برچسب‌ها: انسان, سگ, سپاسگزاری, وفاداری
[ سه شنبه هجدهم تیر ۱۳۹۸ ] [ ۱۱:۱۶ ] [ رضا بیقرار ]

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*


یک + دو =