سه شنبه , ۴ اردیبهشت ۱۳۹۷
جدیدترین اخبار
خانه » اخبار » ارایه یک الگو؛ اقتدا به نهج البلاغه

ارایه یک الگو؛ اقتدا به نهج البلاغه

در اواسط قرن هجدهم بعد از جنگ های دینی و مذهبی میان کاتولیک ها و پروتستان ها مردم اروپا به این نتیجه رسیدند که دین نمی تواند آنان را به زندگی مطلوب در دنیا و رستگاری در آخرت برساند. از این جهت گروه زیادی از مردم رفتن به کلیسا را امر خرافی تلقی کردند و به کلی کنار نهادند و گروه دیگر هم به جای دین آسمانی دین زمینی را اختیار کردند. با کذشت زمان معلوم شد که برخی از اندیشمندان درباره دین انصاف را رعایت نکردند و سرانجام دوباره دین به عرصه جامعه برگشت اما با روش دیگر.

در تحلیل این وضعیت می توان گفت که مردم آن عصر بیشتر از آن که با استدلال عقلانی به کنار گذاشتن دین رسیده باشند بیشتر تحت تاثیر شرایط روانی دست به چنین تصمیمی زده بودند. اتفاقا دیدیم که پیوریتن ها به ویژه آیین انجیلی توانست با تلفیق عقلانیت و عواطف، مسیحیت را در آمریکا احیا کند. انجیلی ها بر اهمیت عواطف تاکید کردند (ویور، درآمدی به مسیحیت: ۲۲۰) و توانستند این دین را دوباره احیا کنند. پس می توان گفت که دین تنها با استدلال های عقلانی زنده نمی ماند بلکه عواطف و عمل و نوع زندگی دینداران می توانند در احیا و زنده ماندن آن نقش اساسی داشته باشند.

این مقدمه را آوردم تا از یک طرحی پردا بردارم که بر اساس آن می توان یک نوع الگو در زندگی ارایه تا در سایه آن بتوانیم نتیجه زندگی دینی را در عمل به دیگران نشان دهیم تا بتوانیم در ترویج و تبلیغ دین گامی برداشته باشیم. بر این اساس صاحب این قلم سعی دارد تا الگوی زیست مطلوب نهج البلاغه را استخراج کرده، آن را به عنوان الگوی عملی در اختیار علاقمندان قرار دهد تا در دوره ده ساله آن را به نمایش گذارند و در عمل ثابت کنند که زندگی براساس نهج البلاغه و دین در عصر جدید قابل دفاع و به صرفه است. بخشعلی قنبری ۹ فروردین ۱۳۹۷
[ جمعه دهم فروردین ۱۳۹۷ ] [ ۱۰:۵۹ ] [ رضا بیقرار ]

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*


7 + نه =