شنبه , ۲۷ مهر ۱۳۹۸
جدیدترین اخبار
خانه » اخبار » امام حسن(ع)، انسان کرامت و صلح

امام حسن(ع)، انسان کرامت و صلح

یکی از تفاوت‌های اصلی میان کسانی‌که اهل دنیا هستند و کسانی‌که اهل آخرت‌اند این است که اهل دنیا چون به امارت و صدارتی دست یابند به هر وسیله‌ای که در اختیار دارند درصدد حفظ آن برمی‌آیند اما انسان‌های اهل آخرت و نیک‌سیرت در هر امری رضایت خدا و سعادت بندگان او را در نظر می‌گیرند و درباره حفظ امارتشان با عنایت به دو اصل رضایت خدا و سعادت و رستگاری مردم تصمیم می‌گیرند.

بعد از شهادت حضرت علی(ع)، امام حسن(ع) به‌عنوان پنجمین خلیفه راشدین زمام امور را در دست گرفت اما چون در میان مردم فرهنگ دنیاگرایی رواج یافته بود او را در تنهایی قرار دادند و او هم دید که با این طاقت فرسوده‌ نمی‌تواند کاری از پیش ببرد، به مانند پدر بزرگوارش صلاح را در آن دید که خود را به انواع دردها مبتلا کند تا شاید معیشت مردم به سامان شود هرچند که به او ستم رود. از این رو باب مذاکره با معاویه را پذیرفت اما نه از آن رو که وی را حق یا شایسته خلافت بداند بلکه از آن جهت این کار را انجام داد که بسا که از این طریق بتواند به حفظ خون مسلمین بیش‌تر توفیق یابد در نتیجه به‌رغم خواست درونی‌اش ترجیح داد با معاویه‌ای که به‌تعبیر علی(ع) شیطان در خون و روح او رسوخ کرده، به گفتگو نشیند و قرارداد صلح را امضا کند. در این میان تنها چیزی که مدنظر قرار نداد، منافع خود و جایگاه عظیمش بود.

او با این کار ثابت کرد که دین و دولت همه برای خلق خداست و اگر سعادت و رستگاری مردم از راه دیگری تأمین می‌شود او به‌هیچ‌وجه بر خواسته خود اصرار نمی‌کند. از این جهت به‌رغم شایستگی بسیارش، چونان علی(ع) در کنج خلوت رحل اقامت گزید و در تنهایی خویش به بسط اخلاق اهتمام کرد و تا توانست سفره کرامت خویش را حتا برای دشمنانش نیز پهن کرد به‌گونه‌ای‌که مروان نیز با مساعدت این امام همام توانست قرض‌های خود را ادا کند.

خلاصه اینکه امام حسن(ع) مثلث زیبای مذاکره، صلح و کرامت را پیشه خود ساخت و با این کارش در تاریخ ماندگار شد و چونان برادرش حسین(ع) راهی را آغاز کرد که اهمیت آن سال‌ها بعد آشکار شد و شاید اگر این حرکت حسن(ع) نبود، امروزه از شیعیان بلکه از اسلام عزیز خبر چندانی نداشتیم.

ای امام صلح و کرامت روحت را به امدادمان فرامی‌خوانیم و با صدای بلند اعلام می‌کنیم که به زبان گفتگو و کرامت و صلح تو همچنان نیازمندیم و اینک بسان گذشته، ما را نیز به دست نوازشت بنواز که جهان جنگ‌زده ما به انگشت صلح‌پرورت سخت نیازمند است.

بیقرار ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۸

[ سه شنبه سی و یکم اردیبهشت ۱۳۹۸ ] [ ۵:۴۲ ] [ رضا بیقرار ]

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*


11 − پنج =