جمعه , ۳ آذر ۱۳۹۶
جدیدترین اخبار
خانه » اخبار » این حقیقت قرآنى که با تقرب الى الله ، انسان مى تواند به آگاهیهائى خاص دستیابد با سخن ما منافات ندارد

این حقیقت قرآنى که با تقرب الى الله ، انسان مى تواند به آگاهیهائى خاص دستیابد با سخن ما منافات ندارد

پس از آنچه گذشت روشن شد که قرآن کریم تقوا را شرط در تفکر و تذکر و تعقل دانسته و براى رسیدن به استقامت فکر و اصابه علم و رهائى آن از شوائب اوهام حیوانى و القائات شیطانى شرط کرده که علم همدوش ‍ عمل باشد.
بله در این میان یک حقیقت دیگر قرآنى هست که نمى توان انکارش کرد و آن این است که داخل شدن انسان در تحت ولایت الهى و تقربش به ساحت قدس و کبریائى خداى تعالى انسان را به آگاهیهائى موفق مى کند که آن آگاهیها را با منطق و فلسفه نمى توان به دست آورد، درى به روى انسان از ملکوت آسمانها و زمین باز مى کند که از آن در، حقائقى را مى بیند، که دیگران نمى توانند آنها را ببینند، و آن حقائق نمونه هائى از آیات کبراى خدا، و انوار جبروت او است ، اءنوارى که خاموشى ندارد.این حقیقت قرآنى 2
امام صادق (علیه السلام ) فرموده : اگر نبود که شیطانها پیرامون دلهاى بنى آدم دور مى زنند، هر آینه انسانها مى توانستند ملکوت آسمانها و زمین را ببینند، و نیز در میان روایاتى که بیشتر راویان آنرا از رسول خدا (صلى الله علیه وآله ) روایت کرده اند این حدیث است که آن جناب فرمود:

اگر زیاده روى شما انسانها در سخن گفتن نبود، و اگر پریشانى و آشفتگى دلهاتان نبود، هر آینه شما هم مى دیدید آنچه را که من مى بینم ، و مى شنیدید آنچه را که من مى شنوم خداى تعالى هم فرموده : (( وَالَّذِینَ جَاهَدُوا فِینَا لَنَهْدِیَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِینَ (عنکبوت ۶۹) )) ، ظاهر آیه شریفه : (( وَاعْبُدْ رَبَّکَ حَتَّى یَأْتِیَکَ الْیَقِینُ (حجر ۹۹) )) ، نیز بر این معنا دلالت دارد، براى اینکه به دست آوردن یقین را نتیجه عبادت خوانده و فرمود: (( پروردگارت را عبادت کن تا یقین به دستت آید )) ، و نیز آیه زیر که مى فرماید: (( وَکَذَلِکَ نُرِی إِبْرَاهِیمَ مَلَکُوتَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَلِیَکُونَ مِنَ الْمُوقِنِینَ (انعام ۷۵) )) ، که وصف ایمان را گره خورده مربوط به مشاهده ملکوت دانسته ، و نیز آیه شریفه زیر که مى فرماید: (( کَلَّا لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْیَقِینِ (تکاثر ۵) ثُمَّ لَتَرَوُنَّهَا عَیْنَ الْیَقِینِ (تکاثر ۷) )) و نیز فرموده : (( کَلَّا إِنَّ کِتَابَ الْأَبْرَارِ لَفِی عِلِّیِّینَ ﴿۱۸﴾ وَمَا أَدْرَاکَ مَا عِلِّیُّونَ ﴿۱۹﴾ کِتَابٌ مَّرْقُومٌ ﴿۲۰﴾

 یَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ ﴿۲۱﴾ )) ، این خود یک حقیقتى است قرآنى که خواننده عزیز باید براى رسیدن به بحث مفصل آن منتظر آینده یعنى تفسیر سوره مائده (آیه ۵۵) ((إِنَّمَا وَلِیُّکُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ … )) و آیه (( یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ عَلَیْکُمْ أَنفُسَکُمْ … (مائده ۱۰۵) )) باشد.

و قرآنى بودن این حقیقت منافاتى با سخنان قبلى ما ندارد (که گفتیم قرآن کریم طریقه تفکر فطرى را که خلقت بشر بر آن طریقه است و حیات بشر مبتنى بر آن است پیشنهاد مى کند) براى اینکه رسیدن به ملکوت آسمانها و زمین موهبتى است الهى که خداى تعالى هر یک از بندگان خود را که بخواهد به آن اختصاص مى دهد، و معلوم است که عاقبت از آن مردم با تقوا است ، (لیکن نمى توان کل بشر را از طریقه تفکر باز داشت ، به امید اینکه کل بشر مشمول چنین موهبتى شوند)

ترجمه تفسیر المیزان جلد ۵ صفحه : ۴۴۱ و ۴۴۲

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*


سه × پنج =