جمعه , ۲۹ شهریور ۱۳۹۸
جدیدترین اخبار
خانه » اخبار » تقویت جانب هوا و تایید شهوت و غضب هم باعث پدید آمدن ملکه استکبار و حق‏کشی می‏ شود

تقویت جانب هوا و تایید شهوت و غضب هم باعث پدید آمدن ملکه استکبار و حق‏کشی می‏ شود

[…] مشتبه کردن بر دیگری نظیر تبلیغات سوئی است که علمای سوء کرده و می‏ کنند ، از جهل مریدها سوء استفاده نموده ، حق را با باطل خلط و مشتبه می‏نمایند ، و نیز نظیر تبلیغاتی است که گردنکشان عالم نسبت به رعایای ضعیف خود داشته و حق را با باطل خلط می‏کردند ، مانند حرفی که فرعون – بنا به حکایت قرآن کریم – زد و گفت :یَا قَوْمِ أَلَیْسَ لِی مُلْکُ مِصْرَ وَهَذِهِ الْأَنْهَارُ تَجْرِی مِن تَحْتِی أَفَلَا تُبْصِرُونَ (الزخرف ۵۱)أَمْ أَنَا خَیْرٌ مِّنْ هَذَا الَّذِی هُوَ مَهِینٌ وَلَا یَکَادُ یُبِینُ (الزخرف ۵۱)
، فَلَوْلَا أُلْقِیَ عَلَیْهِ أَسْوِرَهٌ مِّن ذَهَبٍ أَوْ جَاء مَعَهُ الْمَلَائِکَهُ مُقْتَرِنِینَ (الزخرف ۵۳)
،فَلَوْلَا أُلْقِیَ عَلَیْهِ أَسْوِرَهٌ مِّن ذَهَبٍ أَوْ جَاء مَعَهُ الْمَلَائِکَهُ مُقْتَرِنِینَ
و آن سخن دیگرش که گفت : مَا أُرِیکُمْ إِلَّا مَا أَرَى وَمَا أَهْدِیکُمْ إِلَّا سَبِیلَ الرَّشَادِ (غافر ۲۹) .

و مشتبه کردن بر خودشان به این است که : خود را به این خیال بیاندازند که حق باطل است و باطل حق ، آنگاه همین خیال را در دل خود جای دهند و بدنبال باطل به راه بیفتند .

زیرا گر چه انسان به فطرت خدادادیش حق را از باطل تشخیص می‏دهد و هر نفسی به تقوا و فجور خود ملهم است ، ولی تقویت جانب هوا و تایید شهوت و غضب هم باعث پدید آمدن ملکه استکبار و حق‏کشی می‏شود ، وقتی چنین ملکه‏ای در نفس پیدا شد قهرا آدمی مجذوب گشته و به عمل باطل خود مغرور می‏شود ، دیگر این ملکه نمی‏گذارد توجه و التفاتی به حق نموده دعوتش را بپذیرد .

در چنین حالتی است که عمل آدمی در نظرش جلوه نموده و دانسته حق و باطل در نظرش مشتبه می‏شود ، همچنانکه خدای تعالی در این باره می‏فرماید :

أَفَرَأَیْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَهَهُ هَوَاهُ وَأَضَلَّهُ اللَّهُ عَلَى عِلْمٍ وَخَتَمَ عَلَى سَمْعِهِ وَقَلْبِهِ وَجَعَلَ عَلَى بَصَرِهِ غِشَاوَهً (ج)

و نیز می‏فرماید

قُلْ هَلْ نُنَبِّئُکُمْ بِالْأَخْسَرِینَ أَعْمَالًا (کهف ۱۰۳) الَّذِینَ ضَلَّ سَعْیُهُمْ فِی الْحَیَاهِ الدُّنْیَا وَهُمْ یَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ یُحْسِنُونَ صُنْعًا (کهف ۱۰۴).

این است مصحح تصویر اینکه چطور انسان در عین علم به چیزی ، در آن چیز گمراه می‏شود .

پس اشکال نشود که مشتبه کردن انسان حق و باطل را بر خود ، اقدام به ضرر قطعی است و این غیر معقول است .

علاوه بر این ، اگر در احوال خود کمی تعمق کرده و انصاف را هم کنار نگذاریم ، یقینا به عادات زشتی در خود برخورد خواهیم کرد که در عین اعتراف به زشتی آن ، دست از آن بر نمی‏داریم ، چرا ؟ برای اینکه عادت مزبور در ما رسوخ کرده است ، و این همان گمراهی در عین علم و مشتبه کردن حق و باطل بر خود ، و سرگرم شدن به لذات موهوم و بازماندن از پایداری بر حق و عمل به آن است .

خداوند ما را در انجام کارهائی که مرضی او است مدد فرماید .

ترجمه المیزان ج : ۷ص :۲۸ و ۲۹

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*


5 + 11 =