پنج شنبه , ۲۹ فروردین ۱۳۹۸
جدیدترین اخبار
خانه » اخبار » توجه به خدا از راه عبادت

توجه به خدا از راه عبادت

[…] وقتی انسان حکم کند به اینکه برای عالم خالق و خدایی است که عالم را به علم و قدرت خود آفریده دیگر چاره‏ای جز این ندارد که در برابر طباطبایی7او خاضع گردد ، خضوعی عبادتی ، تا ناموس عام عالمی را که همان خضوع ضعیف در برابر قوی ، و خاضع شدن عاجز و ناتوان در مقابل قادر و توانا ، و تسلیم شدن صغیر حقیر در مقابل عظیم کبیر است پیروی کرده باشد ، آری این ناموس عام در همه عالم جاری است و در همه اجزای هستی حاکم است و با این ناموس کلی است که اسباب در مسببات اثر نموده و مسببات از اسباب متاثر می‏شوند .

البته این ناموس در همه عالم ، مظاهری یکسان ندارد بلکه وقتی در موجودات جاندار صاحب شعور و اراده ظهور می‏کند مظاهرش عبارت است از خضوع و انقیاد ضعیف در برابر قوی همانطور که از حال حیوانات بی زبان مشاهده می‏کنیم که وقتی خود را در برابر حیوانی نیرومندتر از خود می‏بینند دچار حالت یاس می‏شوند به این معنا که از مقاومت در برابر او و از غلبه یافتن بر او نومید گشته تسلیم و منقاد او می‏شوند .

و وقتی در انسانها ظهور می‏کند مظاهرش وسیع‏تر و روشن‏تر از مظاهر آن در حیوانات است برای اینکه انسان دارای درکی عمیق‏تر و خصیصه فکر می‏باشد و در اجرای آن ناموس در غالب مقاصد و اعمالش به یک جور اجراء نمی‏کند ، او در هر کاری جلب نفع و یا دفع ضرر را در نظر داردهر جا که این منظورش با خضوع تامین شود ، خضوعی متناسب آن از خود نشان می‏دهد که این خضوعها نیز یک جور نیست مانند خضوع رعیت در برابر سلطان ، و خضوع فقیر در برابر غنی ، و خضوع مرئوس در برابر رئیس ، و مامور در برابر آمر ، و خادم در برابر مخدوم ، و متعلم در برابر معلم ، و عاشق در برابر محبوب ، و محتاج در برابر مستغنی ، و عبد در برابر مولا ، و مربوب در برابر رب ، که هر یک به نحو و شکلی علی حده است .

ولی همه این خضوعها با همه اشکالی که دارد یک حقیقت است و آن عبارت است از احساس ذلت و خواری در نفس در مقابل عزت و قهر طرف مقابل ، و آن شکل و قیافه‏ای که حاکی از احساس درونی ذلت است عبارت است از همان عبادت ، حال هر طور که می‏خواهد باشد و از هر کس که می‏خواهد باشد و در برابر هر کس که می‏خواهد باشد ، و خلاصه می‏خواهیم بگوییم همه انحاء خضوع‏ها چه خضوع در برابر خدای تعالی و چه خضوع برده در برابر مولایش و چه خضوع رعیت نسبت به سلطانش و چه خضوع محتاج در برابر مستغنی و چه غیر اینها ، همه و همه عبادت است .

و به هر حال انسان هیچ راهی به انکار این حقیقت ندارد ، و نمی‏تواند هیچگونه

ترجمه المیزان ج : ۱۰ص :۴۰۷

خضوعی در برابر هیچ کس و هیچ چیز نداشته باشد برای اینکه این خضوع ریشه در فطرت آدمی دارد و فطریات چیزی نیست که بتوان شانه از زیر آن خالی کرد مگر آنکه کشف خلافی رخ دهد یعنی کسی که مدتها در برابر فلان شخص خضوع داشت او را قوی و خود را ضعیف می‏پنداشت به دست آورد که اشتباه کرده ، نه آن شخص قوی بوده و نه خود در برابر او ضعیف است ، بلکه هر دو ، سر و ته یک کرباسند . […] و

ترجمه المیزان ج : ۱۰ص :۴۰۶ و  ۴۰۷

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*


پنج × پنج =