جمعه , ۲۹ شهریور ۱۳۹۸
جدیدترین اخبار
خانه » اخبار » رفتار و سیره اسلام در باره غلامان و کنیزان چگونه است ؟

رفتار و سیره اسلام در باره غلامان و کنیزان چگونه است ؟

[…] رفتار و سیره اسلام در باره غلامان و کنیزان چگونه است ؟ : بعد از آنکه بردگی بر غلام و یا کنیزی مستقر گردید آن غلام و کنیز ملک یمین شده و تمامی منافع عملش برای غیر خواهد شد ، و در مقابل هزینه زندگیش بر عهده مالکش خواهد بود ، اسلام سفارش کرده که مولا با عبد خود معامله پدر و فرزندی نموده و او را یکی از اهل بیت خود حساب کنند ، و بین او و آنان در لوازم و احتیاجات زندگی فرق نگذارد ، چنانکه رسول خدا (صلی‏ الله‏ علیه‏ وآله ‏و سلّم‏) هم با غلامان و خدمت‏کاران خود همین طور رفتار می‏ نمود ، با ایشان غذا می ‏خورد ، نشست و برخاست می‏ کرد ، در خوراک و پوشاک و امثال آن هیچ تقدمی برای خود بر آنان قائل نبود .
و نیز توصیه کرده که بر غلام و کنیز سخت نگیرند و شکنجه ندهند و ناسزا نگویند و ظلم روا ندارند، و اجازه داده که این طائفه در بین خود و به اذن اهل‏شان ازدواج کنند و همچنین به احرار هم اجازه داده که با آنان ازدواج نمایند و در دادن شهادت و در کارهای خود دخالت داده و سهیم سازند ، چه در زمان بردگیشان و چه بعد از آزاد شدنشان .
ارفاق اسلام در حق بردگان به جائی رسید که در جمیع امور با اصرار شرکت می‏ کردند ، حتی تاریخ صدر اسلام بسیاری از بردگان را یاد می‏ کند که متصدی امر امارت و قیادت لشکر شده ‏اند ، در بین صحابه بزرگ رسول خدا (صلی‏ الله‏ علیه‏ وآله ‏و سلّم‏) نیز عده‏ ای از همین بردگان وجود داشتند ، مانند سلمان فارسی ، بلال حبشی و دیگران ، در حسن سلوک اسلام با بردگان همین بس که خود رسول خدا (صلی‏ الله‏ علیه‏ وآله ‏و سلّم‏) صفیه دختر حی بن أخطب را آزاد نمود و با او ازدواج کرد ، و همچنین جویریه دختر حارث را که یکی از دویست نفر اسرای جنگ بنی المصطلق بود همسر خود نمود ، و این عمل باعث شد که بقیه نفرات هم که همه زنان و کودکان بودند آزاد شوند .

ما اجمال این داستان را در جلد چهارم عربی این کتاب (جلد ۴ ترجمه ) گذراندیم .

و این خود یکی از ضروریات سیره اسلام است که مردان با تقوا اگر چه برده باشند مقدم بر سایرین هستند ، حتی از مولای بی تقوای خود هم گرامی‏ ترند ، و عبد می ‏تواند مالی را تملک نموده و با اذن اهل خود از جمیع مزایای حیات استفاده نماید ، این بود اجمالی از رفتار اسلام نسبت به بردگان .

علاوه بر این ، تاکید بلیغ و سفارش اکید کرده به آزاد کردن ایشان و اخراجشان از زندان رقیت به فضای آزاد حریت ، و همین روش خود باعث شد که روز بروز از عده بردگان کاسته شده و به جمعیت احرار افزوده شود .

به این سفارشات هم اکتفا نکرده ، یکی از کفارات را آزاد کردن بردگان قرار داد ، نظیر کفاره قتل و روزه ‏خوری ، و نیز به موالی اجازه داد که با بندگان خود مکاتبه کنند ، یعنی قرارداد ببندند که هر وقت تمامی قیمت خود را به موالی پرداختند آزاد شوند ، و یا به هر مقداری که از قیمت خود را پرداختند به همان مقدار آزاد گردند ، همه این دستورات از جهت عنایتی است که اسلام به آزاد شدن بردگان و رها شدن‏شان از اسارت بندگی و الحاقشان به مجتمع انسانی دارد ، و می‏ خواهد که هر چه زودتر و هر چه بیشتر پیوند بندگان به مجتمع بشری تکمیل شده و بطور کلی این ذلت از عائله بشر رخت بربندد .[…]

[…] ادامه دارد […]

ترجمه المیزان ج : ۶ص :۴۹۹ و ۵۰۰

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*


سه × چهار =