پنج شنبه , ۲۳ آذر ۱۳۹۶
جدیدترین اخبار
خانه » اخبار » سوگند به بام بلند [آسمان]

سوگند به بام بلند [آسمان]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان
وَالطُّورِ ﴿۱﴾
سوگند به طور (۱)
وَکِتَابٍ مَسْطُورٍ ﴿۲﴾
و کتابى نگاشته شده (۲)
فِی رَقٍّ مَنْشُورٍ ﴿۳﴾
در طومارى گسترده (۳)
وَالْبَیْتِ الْمَعْمُورِ ﴿۴﴾
سوگند به آن خانه آباد [خدا] (۴)
وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوعِ ﴿۵﴾
سوگند به بام بلند [آسمان] (۵)
وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِ ﴿۶﴾
و آن دریاى سرشار [و افروخته] (۶)
إِنَّ عَذَابَ رَبِّکَ لَوَاقِعٌ ﴿۷﴾
که عذاب پروردگارت واقع‏ شدنى است (۷)
مَا لَهُ مِنْ دَافِعٍ ﴿۸﴾
آن را هیچ بازدارنده‏ اى نیست (۸)
یَوْمَ تَمُورُ السَّمَاءُ مَوْرًا ﴿۹﴾
روزى که آسمان سخت در تب و تاب افتد (۹)
وَتَسِیرُ الْجِبَالُ سَیْرًا ﴿۱۰﴾
و کوهها [جمله] به حرکت درآیند (۱۰)
فَوَیْلٌ یَوْمَئِذٍ لِلْمُکَذِّبِینَ ﴿۱۱﴾
پس واى بر تکذیب ‏کنندگان در آن روز (۱۱)
الَّذِینَ هُمْ فِی خَوْضٍ یَلْعَبُونَ ﴿۱۲﴾
آنان که به یاوه سرگرمند (۱۲)
یَوْمَ یُدَعُّونَ إِلَى نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّا ﴿۱۳﴾
روزى که به سوى آتش جهنم کشیده مى ‏شوند [چه] کشیدنى (۱۳)
هَذِهِ النَّارُ الَّتِی کُنْتُمْ بِهَا تُکَذِّبُونَ ﴿۱۴﴾
[و به آنان گویند] این همان آتشى است که دروغش مى ‏پنداشتید (۱۴)
أَفَسِحْرٌ هَذَا أَمْ أَنْتُمْ لَا تُبْصِرُونَ ﴿۱۵﴾
آیا این افسون است‏ یا شما [درست] نمى ‏بینید (۱۵)
اصْلَوْهَا فَاصْبِرُوا أَوْ لَا تَصْبِرُوا سَوَاءٌ عَلَیْکُمْ إِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿۱۶﴾
به آن درآیید خواه بشکیبید یا نشکیبید به حال شما یکسان است تنها به آنچه میکردید مجازات مى‏ یابید (۱۶)
إِنَّ الْمُتَّقِینَ فِی جَنَّاتٍ وَنَعِیمٍ ﴿۱۷﴾
پرهیزگاران در باغهایى و [در] ناز و نعمتند (۱۷)
فَاکِهِینَ بِمَا آتَاهُمْ رَبُّهُمْ وَوَقَاهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ الْجَحِیمِ ﴿۱۸﴾
به آنچه پروردگارشان به آنان داده دلشادند و پروردگارشان آنها را از عذاب دوزخ مصون داشته است (۱۸)
کُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِیئًا بِمَا کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿۱۹﴾
[به آنان گویند] به [پاداش] آنچه به جاى مى ‏آوردید بخورید و بنوشید گواراتان باد (۱۹)
مُتَّکِئِینَ عَلَى سُرُرٍ مَصْفُوفَهٍ وَزَوَّجْنَاهُمْ بِحُورٍ عِینٍ ﴿۲۰﴾
بر تختهایى ردیف هم تکیه زده‏ اند و حوران درشت‏ چشم را همسر آنان گردانده‏ ایم (۲۰)
وَالَّذِینَ آمَنُوا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّیَّتُهُمْ بِإِیمَانٍ أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّیَّتَهُمْ وَمَا أَلَتْنَاهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ مِنْ شَیْءٍ کُلُّ امْرِئٍ بِمَا کَسَبَ رَهِینٌ ﴿۲۱﴾
و کسانى که گرویده و فرزندانشان آنها را در ایمان پیروى کرده‏ اند فرزندانشان را به آنان ملحق خواهیم کرد و چیزى از کار[ها]شان را نمى ‏کاهیم هر کسى در گرو دستاورد خویش است (۲۱)
وَأَمْدَدْنَاهُمْ بِفَاکِهَهٍ وَلَحْمٍ مِمَّا یَشْتَهُونَ ﴿۲۲﴾
با [هر نوع] میوه و گوشتى که دلخواه آنهاست آنان را مدد [و تقویت] مى ‏کنیم (۲۲)
یَتَنَازَعُونَ فِیهَا کَأْسًا لَا لَغْوٌ فِیهَا وَلَا تَأْثِیمٌ ﴿۲۳﴾
در آنجا جامى از دست هم مى ‏ربایند [و بر سرش همچشمى مى کنند] که در آن نه یاوه گویى است و نه گناه (۲۳)
وَیَطُوفُ عَلَیْهِمْ غِلْمَانٌ لَهُمْ کَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَکْنُونٌ ﴿۲۴﴾
و براى [خدمت] آنان پسرانى است که بر گردشان همى‏ گردند انگارى آنها مرواریدى‏ اند که [در صدف] نهفته است (۲۴)
وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ یَتَسَاءَلُونَ ﴿۲۵﴾
و برخی‏شان رو به برخى کنند [و] از هم پرسند (۲۵)
قَالُوا إِنَّا کُنَّا قَبْلُ فِی أَهْلِنَا مُشْفِقِینَ ﴿۲۶﴾
گویند ما پیشتر در میان خانواده خود بیمناک بودیم (۲۶)
فَمَنَّ اللَّهُ عَلَیْنَا وَوَقَانَا عَذَابَ السَّمُومِ ﴿۲۷﴾
پس خدا بر ما منت نهاد و ما را از عذاب گرم [مرگبار] حفظ کرد (۲۷)
إِنَّا کُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوهُ إِنَّهُ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِیمُ ﴿۲۸﴾
ما از دیرباز او را مى‏ خواندیم که او همان نیکوکار مهربان است (۲۸)
فَذَکِّرْ فَمَا أَنْتَ بِنِعْمَتِ رَبِّکَ بِکَاهِنٍ وَلَا مَجْنُونٍ ﴿۲۹﴾
پس اندرز ده که تو به لطف پروردگارت نه کاهنى و نه دیوانه (۲۹)
أَمْ یَقُولُونَ شَاعِرٌ نَتَرَبَّصُ بِهِ رَیْبَ الْمَنُونِ ﴿۳۰﴾
یا مى‏ گویند شاعرى است که انتظار مرگش را مى ‏بریم [و چشم به راه بد زمانه بر اوییم] (۳۰)
قُلْ تَرَبَّصُوا فَإِنِّی مَعَکُمْ مِنَ الْمُتَرَبِّصِینَ ﴿۳۱﴾
بگو منتظر باشید که من [نیز] با شما از منتظرانم (۳۱)
أَمْ تَأْمُرُهُمْ أَحْلَامُهُمْ بِهَذَا أَمْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ ﴿۳۲﴾
آیا پندارهایشان آنان را به این [موضعگیرى] وا مى دارد یا [نه] آنها مردمى سرکشند (۳۲)
أَمْ یَقُولُونَ تَقَوَّلَهُ بَلْ لَا یُؤْمِنُونَ ﴿۳۳﴾
یا مى‏ گویند آن را بربافته [نه] بلکه باور ندارند (۳۳)
فَلْیَأْتُوا بِحَدِیثٍ مِثْلِهِ إِنْ کَانُوا صَادِقِینَ ﴿۳۴﴾
پس اگر راست مى‏ گویند سخنى مثل آن بیاورند (۳۴)
أَمْ خُلِقُوا مِنْ غَیْرِ شَیْءٍ أَمْ هُمُ الْخَالِقُونَ ﴿۳۵﴾
آیا از هیچ خلق شده‏ اند یا آنکه خودشان خالق [خود] هستند (۳۵)
أَمْ خَلَقُوا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بَلْ لَا یُوقِنُونَ ﴿۳۶﴾
آیا آسمانها و زمین را [آنان] خلق کرده‏ اند [نه] بلکه یقین ندارند (۳۶)
أَمْ عِنْدَهُمْ خَزَائِنُ رَبِّکَ أَمْ هُمُ الْمُصَیْطِرُونَ ﴿۳۷﴾
آیا ذخایر پروردگار تو پیش آنهاست‏ یا ایشان تسلط [تام] دارند (۳۷)
أَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ یَسْتَمِعُونَ فِیهِ فَلْیَأْتِ مُسْتَمِعُهُمْ بِسُلْطَانٍ مُبِینٍ ﴿۳۸﴾
آیا نردبانى دارند که بر آن [بر شوند و] بشنوند پس باید شنونده آنان برهانى آشکار بیاورد (۳۸)
أَمْ لَهُ الْبَنَاتُ وَلَکُمُ الْبَنُونَ ﴿۳۹﴾
آیا خدا را دختران است و شما را پسران (۳۹)
أَمْ تَسْأَلُهُمْ أَجْرًا فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ مُثْقَلُونَ ﴿۴۰﴾
آیا از آنها مزدى مطالبه مى ‏کنى و آنان از [تعهد اداى] تاوان گرانبارند (۴۰)
أَمْ عِنْدَهُمُ الْغَیْبُ فَهُمْ یَکْتُبُونَ ﴿۴۱﴾
آیا [علم] غیب پیش آنهاست و آنها مى ‏نویسند (۴۱)
أَمْ یُرِیدُونَ کَیْدًا فَالَّذِینَ کَفَرُوا هُمُ الْمَکِیدُونَ ﴿۴۲﴾
یا مى‏ خواهند نیرنگى بزنند و [لى] آنان که کافر شده‏ اند خود دچار نیرنگ شده‏ اند (۴۲)
أَمْ لَهُمْ إِلَهٌ غَیْرُ اللَّهِ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا یُشْرِکُونَ ﴿۴۳﴾
آیا ایشان را جز خدا معبودى است منزه است‏ خدا از آنچه [با او] شریک مى‏ گردانند (۴۳)
وَإِنْ یَرَوْا کِسْفًا مِنَ السَّمَاءِ سَاقِطًا یَقُولُوا سَحَابٌ مَرْکُومٌ ﴿۴۴﴾
و اگر پاره ‏سنگى را در حال سقوط از آسمان ببینند مى‏ گویند ابرى متراکم است (۴۴)
فَذَرْهُمْ حَتَّى یُلَاقُوا یَوْمَهُمُ الَّذِی فِیهِ یُصْعَقُونَ ﴿۴۵﴾
پس بگذارشان تا به آن روزى که در آن بیهوش مى‏ افتند برسند (۴۵)
یَوْمَ لَا یُغْنِی عَنْهُمْ کَیْدُهُمْ شَیْئًا وَلَا هُمْ یُنْصَرُونَ ﴿۴۶﴾
روزى که نیرنگشان به هیچ‏وجه به کارشان نیاید و حمایت نیابند (۴۶)
وَإِنَّ لِلَّذِینَ ظَلَمُوا عَذَابًا دُونَ ذَلِکَ وَلَکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لَا یَعْلَمُونَ ﴿۴۷﴾
و در حقیقت غیر از این [مجازات] عذابى [دیگر] براى کسانى که ظلم کرده‏ اند خواهد بود ولى بیشترشان نمى‏ دانند [که آن عذاب چیست] (۴۷)
وَاصْبِرْ لِحُکْمِ رَبِّکَ فَإِنَّکَ بِأَعْیُنِنَا وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ حِینَ تَقُومُ ﴿۴۸﴾
و در برابر دستور پروردگارت شکیبایى پیشه کن که تو خود در حمایت مایى و هنگامى که [از خواب] بر مى ‏خیزى به نیایش پروردگارت تسبیح گوى (۴۸)
وَمِنَ اللَّیْلِ فَسَبِّحْهُ وَإِدْبَارَ النُّجُومِ ﴿۴۹﴾
و [نیز] پاره‏ اى از شب و در فروشدن ستارگان تسبیح‏گوى او باش (۴۹)

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*


چهارده + هفت =