پنج شنبه , ۲۷ تیر ۱۳۹۸
جدیدترین اخبار
خانه » اخبار » عبادت در حقیقت دعاء است

عبادت در حقیقت دعاء است

وَاللَّهُ یَدْعُو إِلَى دَارِ السَّلَامِ وَیَهْدِی مَنْ یَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِیمٍ [ ﴿۱۰ یونس آیه  ۲۵﴾ و خدا [شما را] به سراى سلامت فرا مى‏ خواند و هر که را بخواهد به راه راست هدایت مى ‏کند (۲۵)

کلمه دعاء و نیز کلمه دعوت به معنای معطوف کردن توجه و نظر شخص دعوت شده است به سوی چیزی که آن شخص دعوت شده و این کلمه معنائی عمومی‏تر از کلمه نداء دارد ، برای اینکه نداء مختص به باب لفظ و صوت است ، ولی دعاء ، هم شامل دعوت کردن بوسیله لفظ می‏شود و هم شامل آنجایی که کسی را با اشاره و یا نامه دعوت کنند ، علاوه بر این ، لفظ نداء مخصوص آنجایی است که طرف را با صدای بلند صدا بزنی ، ولی لفظ دعاء این قید را ندارد ، چه با صدای بلند او را بخوانی و چه بیخ گوشی و آهسته دعوتش کنی ، هر دو جورش دعوت است .و دعاء ، اگر به خدای تعالی نسبت داده شود معنایش هم دعوت کردن تکوینی است که همان ایجاد آن چیزی است که حق تعالی اراده کرده ، گویا خدای تعالی آن چیز را به سوی اراده خود دعوت نموده – مانند این قول خدای تعالی که می‏فرماید :
یَوْمَ یَدْعُوکُمْ فَتَسْتَجِیبُونَ بِحَمْدِهِ (سوره  اسراء۱۷, آیه ۵۲)که منظور از این جمله این است که خدای تعالی شما را ( که در قبرهایتان آرمیده‏ اید ) برای زندگی کردن در عالم آخرت دعوت می‏کند ، و شما دعوت او را با قبول خود اجابت می‏کنید ، که در این آیه ، دعوت به معنای ایجاد و خلقت است در نتیجه معنای تکوین را می‏دهد .

و هم خواندن و دعوت کردن تشریعی ، و آن عبارت است از اینکه خدای تعالی به زبان آیاتش بندگان را تکلیف کند به آنچه که از آنان می‏خواهد .

و اما دعوت و دعای بندگان عبارت است از اینکه بنده خدا با خواندن پروردگارش رحمت و عنایت پروردگار خود را به سوی خود جلب کند ، و خواندنش به این است که خود را در مقام عبودیت و مملوکیت قرار دهد ، به همین جهت عبادت در حقیقت دعاء است ، چون بنده در حال عبادت خود را در مقام مملوکیت و اتصال به مولای خویش قرار می‏دهد و اعلام تبعیت و

ترجمه المیزان ج : ۱۰ص :۵۳

اقرار به ذلت می‏کند تا خدا را با مقام مولویت و ربوبیتش به خود معطوف سازد ، دعا هم عینا همین است .

و خدای تعالی به همین اتحاد حقیقت دعاء و عبادت اشاره دارد ، آنجا که می‏فرماید : وَقَالَ رَبُّکُمُ ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ إِنَّ الَّذِینَ یَسْتَکْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِی سَیَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِینَ ﴿غافر ۶۰﴾ و پروردگارتان فرمود مرا بخوانید تا شما را اجابت کنم در حقیقت کسانى که از پرستش من کبر مى ‏ورزند به زودى خوار در دوزخ درمى ‏آیند (غافر ۶۰ )

، که ملاحظه می‏کنید در اول ، فرمان به دعاء داده ، سپس همین تعبیر به دعاء را مبدل به تعبیر عبادت کرده است . […]

ترجمه المیزان ج : ۱۰ص :۵۲ و ۵۳

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*


بیست − 5 =