پنج شنبه , ۳۰ شهریور ۱۳۹۶
جدیدترین اخبار
خانه » معارف » پیامبران » عیسى چه می گفت ؟ و در باره‏اش چه می گفتند ؟

عیسى چه می گفت ؟ و در باره‏اش چه می گفتند ؟

قرآن کریم خاطرنشان ساخته که عیسى عبدى بود رسول ، و اینکه هیچ چیزى جز این ادعا نمى‏کرد و آنچه به وى نسبت مى‏دادند خود او ادعایش را نکرده و با مردم جز به رسالت خدا سخنى نگفته ، همچنانکه قرآن این معنا را در آیه زیر صراحتا از آن جناب نقل کرده مى‏فرماید :

وَإِذْ قَالَ اللّهُ یَاعِیسَى ابْنَ مَرْیَمَ ءَأَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِی وَأُمِّیَ إِلهَیْنِ  مِن دُونِ اللّهِ قَالَ سُبْحَانَکَ مَا یَکُونُ لِی أَنْ أَقُولَ مَا لَیْسَ  لِی بِحَقٍّ إِن کُنتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ تَعْلَمُ مَا فِی نَفْسِی  وَلاَ أَعْلَمُ مَا فِی نَفْسِکَ إِنَّکَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُیُوبِ (مائده ۱۱۶)
و آنگاه که خداوند به عیسی بن مریم میگوید: > آیا تو به مردم گفتیکه من و مادرم را بعنوان دو معبود غیر از خدا انتخاب کنید؟! <،او میگوید: > منزهی تو! من حق ندارم آنچه را که شایسته من نیست، بگویم! اگر چنین سخنی را گفته باشم،تو میدانی. تو از آنچه در روح و جان من است، آگاهی، و من از آنچه در ذات ( پاک ) توست، آگاه نیستم.بیقین تو از تمام اسرار و پنهانیها با خبری.

وَإِذْ قَالَ اللّهُ یَاعِیسَى ابْنَ مَرْیَمَ ءَأَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِی وَأُمِّیَ إِلهَیْنِ  مِن دُونِ اللّهِ قَالَ سُبْحَانَکَ مَا یَکُونُ لِی أَنْ أَقُولَ مَا لَیْسَ  لِی بِحَقٍّ إِن کُنتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ تَعْلَمُ مَا فِی نَفْسِی  وَلاَ أَعْلَمُ مَا فِی نَفْسِکَ إِنَّکَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُیُوبِ (مائده ۱۱۷)
و آنگاه که خداوند به عیسی بن مریم میگوید: > آیا تو به مردم گفتیکه من و مادرم را بعنوان دو معبود غیر از خدا انتخاب کنید؟! <،او میگوید: > منزهی تو! من حق ندارم آنچه را که شایسته من نیست، بگویم! اگر چنین سخنی را گفته باشم،تو میدانی. تو از آنچه در روح و جان من است، آگاهی، و من از آنچه در ذات ( پاک ) توست، آگاه نیستم.بیقین تو از تمام اسرار و پنهانیها با خبری.
مَا قُلْتُ لَهُمْ إِلَّا مَا أَمَرْتَنِی بِهِ  أَنِ اعْبُدُوا اللّهَ رَبِّی وَرَبَّکُمْ وَکُنتُ عَلَیْهِمْ شَهِیداً مَا  دُمْتُ فِیهِمْ فَلَمَّا تَوَفَّیْتَنِی کُنتَ أَنْتَ الرَّقِیبَ عَلَیْهِمْ وَأَنْتَ عَلَى‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ شَهیدٌ (مائده ۱۱۸)
من، جز آنچه مرا به آن فرمان دادی، چیزی به آنها نگفتم، ( به آنها گفتم: ) خداوندی را بپرستیدکه پروردگار من و پروردگار شماست. و تا زمانی که در میان آنها بودم، مراقب و گواهشان بودم،ولی هنگامی که مرا از میانشان برگرفتی، تو خود مراقب آنها بودی، و تو بر هر چیز، گواهی.

قَالَ اللّهُ هذَا یَوْمُ یَنفَعُ الصَّادِقِینَ صِدْقُهُمْ (مائده ۱۱۹)
خداوند میگوید: > امروز، روزی است که راستی راستگویان، به آنها سود میبخشد. و این کلام عجیب که مشتمل بر عصاره‏اى از عبودیت و متضمن جامع‏ترین نکات ادب و حیرت‏آورترین آن است ، کشف مى‏کند از اینکه نسبت به موقعیت خود در برابر ربوبیت پروردگارش و در برابر مردم و اعمال آنان چه دیدى داشته ، مى‏فرماید : عیسى (علیه‏السلام‏) خود را نسبت به پروردگارش تنها یک بنده مى‏دانسته که جز امتثال کارى ندارد و جز به امر مولایش چیزى اراده نمى‏کند و جز به امر او عملى انجام نمى‏دهد و خداى تعالى هم جز این دستورى به وى نداده که مردم را به عبادت او به تنهائى دعوت کند ، او نیز به مردم جز این را نگفت که اى مردم الله را که پروردگار من و پروردگار شما است بپرستید . و از ناحیه مردم هم جز این مسؤولیتى نداشته که رفتار آنان را زیر نظر گرفته ، در باره آن تحمل شهادت کند و بس ، و اما اینکه خدا در روزى که مردم به سویش برمى‏گردند با ایشان و در ایشان چه حکمى مى‏کند ، هیچ ارتباطى با آن جناب ندارد ، چه بیامرزد و چه عذاب کند .

ترجمه المیزان ج : ۳ص : ۴۴۵ تا  ۴۴۶

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*


هجده − 5 =