دوشنبه , ۲ مهر ۱۳۹۷
جدیدترین اخبار
خانه » اخبار » من و اذان موذن زاده اردبیلی

من و اذان موذن زاده اردبیلی

اذان مرحوم موذن زاده اردبیلی برای من نیز مانند بسیاری از ایرانیان خاطره انگیز است. من که تیپ شهودی بالایی دارم به محض شنیدن صدای اذان این موذن صاحب ذوق دلم هوای دهه های پنجاه و شصت را می کند که در روستای قشنگ و پاکیزه مان به سر می بردم و همچنان تصور می کردم که همه عالم و آدم را در آن خلاصه می کردم و گمان می بردم که جز اینجا خبری از عوالم مختلف در کار نیست. البته این تنها من نبودم که چنین اندیشه ای در سر داشتم بلکه همه اهالی نیز کم و بیش همین اندیشه را داشتند. در واقع روستای من نه تنها مرکز عالم بود بلکه تنها عالم آفریده شده خدا بود.

القصه در دهه های یادشده که من تازه مکلف به روزه داری شده بودم تن صدای دلنشین موذن نه تنها برایم حال و هوای معنوی را تجدید می کرد بلکه نشاط افطاری را هم برای من و هم سایر روزه داران جوان به ارمغان می آورد. در آن دوران این اذان زیبا دو بار از مساجد روستای ما پخش می شد یکی دم غروب و دیگری دم سحر که هر دو دل انگیز بودند. یادش بخیر آن روزگار خیلی ها بودند که امروز نیستند و نیک است که در اینجا از اولین شهید روستایمان شهید یدالله شیخ علیزاده یاد کنم که در اواخر دهه پنچاه که در روستای ما انگشت شماری از افراد یخچال داشتند از مرند یخ می آورد و در مرکز روستایمان می فروخت و پدرم به من امر می کرد تا قبل از اذان یخ بخرم و برگردم تا اعضای خانوداه آب خنک بنوشند. تا من به منزل برسم اذان مرحوم موذن هم پخش می شد و یک دنیا نشاط را برایم ارمغان به بار می آورد. بدین ترتیب از همان زمان با این اذان علقه خاصی پیدا کردم به گونه ای که هر وقت این صدای زیبا را می شنوم هم حال خوشی به من دست می دهد و هم مرا به مکان ها و زمان هایی می برد که بخشی از خاطرات من در آنها نهفته اند و صدای مرحوم موذن همه آنها را برای من تداعی می کنند. خدایش رحمت کناد بیقرار ۲۹ دی ماه ۱۳۹۶

موضوعات مرتبط: خاطرات، روستای من
برچسب‌ها: موذن زاده
[ جمعه بیست و نهم دی ۱۳۹۶ ] [ ۱۸:۱۶ ] [ رضا بیقرار ]

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*


دو + نه =