جمعه , ۲۹ شهریور ۱۳۹۸
جدیدترین اخبار
خانه » اخبار » نظر اسلام در باره برده ‏گیری چیست ؟ (۳)

نظر اسلام در باره برده ‏گیری چیست ؟ (۳)

[…] ۴ – نظر اسلام در باره برده‏ گیری چیست ؟ : همانطوری که قبلا گفتیم عمده اسباب برده ‏گیری سه چیز بود : ۱ – جنگ ۲ – زور و قلدری ۳ – داشتن ولایتابوت و شوهری و امثال آن .

یکی از تضییقات اسلام همین بود که این بود سبب اخیر را لغو کرد و حقوق جمیع طبقات بشر را از شاه و رعیت و حاکم و محکوم و سرباز و فرمانده و خادم و مخدوم را به طور یکسان محترم شمرده ، و امتیازات و اختصاصات زندگی را لغو نمود ، و در احترام جان‏ها و عرض و مال همه حکم به تسویه فرمود ، افکار و عقاید و خواسته‏های همه را مورد اعتنا قرار داد ، یعنی همه را در بکار بردن حقوق محترم خود در حد خود تام الاختیار ساخت و همچنین آنان را بر کار خود و بر دست مزدی که کسب کرده‏اند و منافع وجودشان مسلط کرد .

روی این حساب زمامدار در حکومت اسلامی ولایتی بر مردم جز در اجرای احکام و حدود و جز در اطراف مصالح عامی که عاید به مجتمع دینی میشود ندارد ، و چنین نیست که هر چه را دلش خواست بکند و هر چه را که برای زندگی فردی خود پسندید به خود اختصاص دهد ، بلکه در مشتهیات شخصی و تمتعات زندگی فردی مثل یک فرد عادی است ، و هیچگونه امتیازی از سایرین ندارد ، و امر او در آرزوها و امیال شخصیش به هیچ وجه در دیگران نافذ نیست ، چه آن آرزو بزرگ باشد و چه کوچک ، آری اسلام با این طرز حکومت موضوع و زمینه استرقاق به زور و قلدری را از بین برده و همچنین ولایت پدران را هم نسبت به فرزندان محدود نموده و اگر به آنان ولایتی آنهم تنها نسبت به حضانت و نگهداری اولادشان داده در عوض بار سنگین تعلیم و تربیت‏شان و حفظ اموالشان در ایام حجر و کودکی آن را هم بدوششان گذاشته ، و همین که این بار سنگین ، به رسیدن فرزندان به حد بلوغ از دوش‏شان برداشته شد آن ولایت نیز از آنان سلب شده و در تمامی حقوق اجتماعی دینی با فرزندان خود برابر می‏شوند همانطوری که آنان صاحب اختیار خود هستند فرزندان نیز در زندگی شخصی و تمایلات خود مستقل و صاحب اختیار میشوند ، این است آن مقدار ولایتی که اسلام برای پدران نسبت به فرزندان قائل شده .

و ضمنا سفارشات اکیدی هم به فرزندان کرده که زحمات پدران را در راه تعلیم و تربیتشان منظور داشته و در عوض به آنها احسان و نیکوئی کنند ، از آن جمله فرموده :

وَوَصَّیْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَیْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْنًا عَلَى وَهْنٍ وَفِصَالُهُ فِی عَامَیْنِ أَنِ اشْکُرْ لِی وَلِوَالِدَیْکَ إِلَیَّ الْمَصِیرُ (لقمان ۱۴)

 ، وَوَصَّیْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَیْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْنًا عَلَى وَهْنٍ وَفِصَالُهُ فِی عَامَیْنِ أَنِ اشْکُرْ لِی وَلِوَالِدَیْکَ إِلَیَّ الْمَصِیرُ (عنکبوت ۸)

 و نیز فرموده :

وَقَضَى رَبُّکَ أَلاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ إِیَّاهُ وَبِالْوَالِدَیْنِ إِحْسَانًا إِمَّا یَبْلُغَنَّ عِندَکَ الْکِبَرَ أَحَدُهُمَا أَوْ کِلاَهُمَا فَلاَ تَقُل لَّهُمَآ أُفٍّ وَلاَ تَنْهَرْهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوْلًا کَرِیمًا (الاسرا ۲۳)

وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَهِ وَقُل رَّبِّ ارْحَمْهُمَا کَمَا رَبَّیَانِی صَغِیرًا (الاسرا ۲۴)

و در شریعت مقدس اسلام عقوق و رنجاندن والدین را از گناهان کبیره و هلاک کننده شمرده است .

و همچنین ولایتی را که بشر برای شوهران نسبت به زنان قائل بود از بین برده و بر عکس برای زنان در جامعه جائی را باز کرده و ارزش اجتماعی برایشان قائل شد ، عقل سلیم هم جز این را در باره آنها نمی‏گوید و تخطی از آن را جایز نمی‏داند ، و خلاصه در نتیجه این روش اسلام ، زنان دربرابر مردان و دوش به دوش آنان یکی از دو رکن اجتماع گردیدند ، و حال آنکه در دنیای قبل از اسلام از چنین مکانت و ارزشی محروم بودند ، اسلام زمام انتخاب شوهر و زمام اداره اموال شخصی آنان را به خودشان واگذار نمود و حال آنکه زنان در دنیا دارای چنین اختیاراتی نبودند و یا اگر هم بودند چنین استقلالی را نداشتند ، اسلام زنان را در امور معینی با مردان شریک کرد و در امور دیگری جدایشان نمود ، چنانکه اموری را هم اختصاص به مردان داد ، و در تمامی امور رعایت وضع ساختمانی بدنی و روحی شان را نمود ، و در اموری مانند امر نفقه و شرکت در صحنه‏های جنگ و امثال آن کار زنان را آسان نموده بار این گونه امور را به دوش مردان گذاشت .

ترجمه المیزان ج : ۶ص :۴۹۴ تا  ۴۹۶

[…]  ادامه دارد  […]

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*


شانزده + 8 =