چهارشنبه , ۱ آذر ۱۳۹۶
جدیدترین اخبار
خانه » اخبار » نظر یکی از مخاطبان درباره مطلب مسئولیت بزرگ ترویج نهج‌البلاغه

نظر یکی از مخاطبان درباره مطلب مسئولیت بزرگ ترویج نهج‌البلاغه

مسئولیت بزرگ ترویج نهج‌البلاغه

من به عنوان کسی که با جامعه خود تا حدی آگاه هستم دو کار مهم برای خود تعریف کرده‌ام؛ یکی مسئولیت اجتماعی است که ما معلمان در برابر نسل Picture1امروز و فردا داریم، دیگری کار علمی و تخصصی که برای زنده نگه داشتن چراغ علم باید در بطن و متن کتاب‌ها و کتابخانه فرو برویم. اینجاست که خود را مسئول انجام کار بزرگی می‌یابم. اما من برای خود مسئولیت سومی هم تعریف کرده‌ام که به نوعی هر دو مسئولیت را نیز در بر دارد و آن کوشش علمی و فراگیر برای نهج‌البلاغه‌ای است که هواخواهان و دلدادگان علی(ع) در طول تاریخ تا حد زیادی مورد غفلت قرار داده‌اند و به جای اندیشیدن، ابراز احساس و عاطفه و هیجان نشان داده‌اند و متاسفانه هنوز این مسیر را ادامه می‌دهند و به جای تامل درباره سخنان این انسان بزرگ به جریان و سریان اشک و آه قناعت می‌کنند و تصور می‌کنند که با این کار رضایت عامه خدا و پیامبر و امام و خود را فراهم کرده‌اند و توانسته‌اند شب را هم تا صبح در بیداری سپری کنند و بعد ماه مبارک دوباره برمی‌گردند سرکارشان و شروع می‌کنند به همان روش دوشین اما این بار با خیالی راحت‌تر از سال گذشته به دلیل اینکه توانسته‌اند با ابراز احساس به مظلومیت مولا(ع) و تضرع به درگاه خدا تقدیر خوب و خوشی را برای خود رقم زنند و اگر از فردا در سرکار کلک هم زدند هیچ اشکالی ندارد. اما هرگز از خود سوال نمی‌کنند که محتوای همه این ادعیه‌ها چه پیامی دارد و علی(ع) کدام سبک در زندگی را توصیه می‌کرد و کدام طریق را در پیش روی انسان‌ها می‌نهاد؟ و باز همان روش پیشین که ما حال خواندن نداریم و حال عمل به این آموزه‌ها را نداریم بلکه فقط عاشق شنیدنیم در مسیری قرار می‌گیریم که درست در مسیر مخالف علی(ع) است.

اینجاست که من به عنوان معلم این جامعه احساس مسئولیت می‌کنم و باید که کار کنم زیرا تنها مسئولیت علمی صرف ندارم و در عین حال نباید کسی باشم که یک عمر حرف‌هایی را برای مخاطبانم بیان کنم که هیچ سوالی هم برایشان ایجاد نکند وظیفه بزرگ من در آن است که برای جامعه سخنی علمی بیان کنم تا مخاطبانم را با آن طریقی آشنا کنم که در نهج‌البلاغه شریف آمده است. اینجا به صراحت اعلام می‌کنم که در این راه نیازمند حسام‌ها و هاسکل‌هایی هستم که مرا نه بسان مولوی در سرودن شعر و نه مانند جبران خلیل جبران در نگارش رمان‌های کوتاه و بلند یاری کنند بلکه نیازمند حسام‌ها و هاسکل‌هایی هستم که مرا در مسیر طولانی نگارش موضوعاتی با محوریت نهج‌البلاغه و رساندن آنها به مردم یاری کنند تا به مخاطبم بگویم که زمان شعار گذشته و اکتفا کردن به اینکه علی دریاست و اقیانوسی بی‌کران است گذشته و باید سخن او را آنچنان که هست به مخاطب بیان کنم و فکر و اندیشه او را با خودم همراه سازم. اما می‌دانم که این راه پیچ و خم‌های زیادی دارد اما می‌دانم که همین علی بزرگ مرا از حسام‌های گرانمایه‌اش بی‌بهره نخواهد ساخت و من یقین دارم که این پروژه‌ی عظیم به انتها خواهد رسید و ادعای بزرگ من در این شب‌ها این است که بتوانم این مسئولیت را به انجام برسانم. شما نیز دعایم کنید. بیقرار ۲۵ خرداد ۱۳۹۶

موضوعات مرتبط: زیستانه
[ جمعه بیست و ششم خرداد ۱۳۹۶ ] [ ۰:۱۷ ] [ رضا بیقرار ]

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*


پنج × پنج =