دوشنبه , ۳ مهر ۱۳۹۶
جدیدترین اخبار
خانه » مقالات » بخشعلی قنبری » نیایش در هجوم بادهای بی دینی

نیایش در هجوم بادهای بی دینی

داود می گفت خدایا مردم مرا مسخره می کنند و می گویند نگاه بنده خدا چقدر زنگی فلاکت باری دارد! اینک که از دوره داود بیش از سه هزار سال گذشته بندگان خدا دوباره در معرض بادهای بی دینی قرار گرفته اند و همه کسانی که به مادی گروی اخلاقی دچار آمده اند هرچه خدا و دین و ایمان را به سخره گرفته اند و از سویی هم اهل تحجر بر طبل خشونت می کوبند و دینداران راستین و معتدل مانده اند میان منگنه ی مادی گروی وتحجر گرفتار آمده اند.

انسان مومن در این زمان مانده است و یک درگاه بیشتر ندارد و او پناه بردن به همان خدایی است که به داود وعده ی زندگی خوش داد و او را به فلاح و صلاح رساند و در یک کلمه نه تنها رهایش کرد که پادشتهی عظیمی هم ارزانی اش نمود. اما اینک ما مانده ایم و این همه درد و رنجی که از هر سو احاطه مان کرده اند. خدایا آیا ما هم بسان داود ارزش آن را داریم که باز نیم نگاهی به ما کنی و ما را در برابر هجوم نوفانهای مختلف مصون خواهی داشت؟ خدایا ما را در برابر طعنه های ناخداگرایان تنها مپسند و مگذار تا بمانیم و بر تاراج معنویت شهادت دهیم و دم برنیاریم و یا دو گرممان بر ارواح سرد هم عصرانمان بی تأثیر بماند! خدایا جز تو هیچ پناهی نیست و دنیاداران همه سرپناه ها را با یغما برده اند و ما در برابر صحرای شن زار تنهایی رها کرده اند در حالی که نه راه می دانیم و نه راهبر را می شناسیم! خدایا دوباره نمازخوانان تو باید در خلوت گاه ها نماز بر تو می برتد تا به واپس گرایی محکوم نشوند خدا از عمق جان فریاد بر می آوریم که تنها رهایشان نکن.

خدایا ما در این بیابان مانده ایم و همچنان بیرق تو را بر دست گرفته ایم تو آنقدر قدرت داری که بیانمان تنهایی مان را به باغ پردرخت و پر طراوت سازی و ار لابلای درختانش نسیم خوش آهنگ معنویت را به وزش درآوری تا پرستوها و گنجشکان و سایر موجودات روزگار به خوشی گذرانند.

خدایا به جوانان دین و به دینداران ما فهم شعوری عظیم عنایت کن تا بتوانند در مشعر حضور تو به عبادت بایستند. خدایا به روشنفکران مصلحت اندیشی بیاموز تا فکرشان ایمان را به مسلخ نبرد. خدایا به دانایان ما تعهد و به متعهدان مامعرفت ارزانی دار تا بی معرفت حلقه تعهذ به گردن نیاویزند. خدایا عنایتمان کن تا گرمای عبادتت را درک کنیم تا دگرباره به عبادتمان نخوانند و نیز چنانمان که عبادتمان خود بزرگ بینی را ما نرویاند. خدایا چشم آدم بین ما را هرگز کم سو نگردان و خدایا بیدارمان ساز که در خواب نمانیم که از هر سو ما را به خواب خوانده اند و دوباره به ظاهرگرایی قانعمان می سازند به داد مارس که باز به طفولیتمان بازگشته ایم.

منبع : نجوای بی قرار

۲۱شهریور۱۳۹۳

موضوعات مرتبط: نیایش ها و نجواها
برچسب‌ها:

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*


هشت + 1 =