پنج شنبه , ۳۰ شهریور ۱۳۹۶
جدیدترین اخبار
خانه » اخبار » یمن در قرآن

یمن در قرآن

[…]  وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا إِلَى ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَالِحًا (سوره: ۲۷ نمل , آیه: ۴۵)

… ثمود یکی از امت‏های قدیمی عرب بوده که در سرزمین یمن در احقاف می‏ زیسته‏اند ، و خداوند متعال شخصی از خود آنان را به نام صالح در میانشان مبعوث نمود .صالح (علیه‏ السلام‏) قوم خود را که مانند قوم نوح و هود مردمی بت‏پرست بودند به دین توحید دعوت نمود و فرمود : یَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَکُم مِّنْ إِلَهٍ  (وره: ۲۳  مؤمنون, آیه: ۲۳) غیره .

 قَدْ جَاءتْکُم مَّوْعِظَهٌ مِّن رَّبِّکُمْ (سوره: ۱۰ یونس , آیه: ۵۷) – یعنی برای شما شاهدی که شهادتش قطعی است آمد .

هَذِهِ نَاقَهُ اللّهِ لَکُمْ  – این جمله بینه‏ای را که در جمله قبل بود بیان می‏کند و مقصود از ناقه همان ماده شتری است که خداوند آن را به عنوان معجزه برای نبوت صالح از شکم کوه بیرون آورد ، و به همین عنایت بود که آن را ناقه خدا نامید . فَذَرُوهَا تَأْکُلْ فِی أَرْضِ اللّهِ (سوره: ۱۱ هود , آیه: ۶۴)

 … – استعمال لفظ فاء ، تفریع را می‏ رساند ، و چنین می ‏فهماند که چون ناقه مذکور ، ناقه خدا است پس بگذارید تا در زمین خدا بچرد .

و این تعبیر یعنی به کار بردن لفظ فاء خالی از تشدید هم نیست ، هم آن تفریع را می‏ رساند و هم زمینه را برای ذکر عذاب که به مقتضای آیه وَلِکُلِّ أُمَّهٍ رَّسُولٌ فَإِذَا جَاء رَسُولُهُمْ قُضِیَ بَیْنَهُم بِالْقِسْطِ وَهُمْ لاَ یُظْلَمُونَ (سوره: ۱۰ یونس , آیه: ۴۷)

حساب هر پیغمبری را با امتش تصفیه می‏ کند ، آماده می‏ سازد .

آیه شریفه،

ترجمه المیزان ج : ۸ص :۲۲۹

مخصوصا جمله فِی أَرْضِ اللّهِ بطور تلویح می‏ فهماند که قوم صالح ، از آزاد گذاشتن ناقه در چریدن و گردش کردن ، اکراه داشتند و گویا این معنا بر آنان گران می‏ آمده و نمی‏ خواستند زیر بار آن بروند ، لذا توصیه کرده که از آزادی آن جلوگیری نکنند ، و تهدید فرموده که اگر آسیبی به آن رسانیده ، یا آن را بکشند به عذاب دردناکی دچار می‏ شوند . وَاذْکُرُواْ إِذْ جَعَلَکُمْ خُلَفَاء مِن بَعْدِ عَادٍ  (سوره: ۷ اعراف, آیه: ۷۴)

 … صالح در این جمله قوم خود را به تذکر و یاد آوردن نعمت‏های خدا دعوت می‏کند ، همچنانکه هود قوم عاد را به آن دعوت می‏ نمود .یمن 2

و از جمله نعمت‏هایی که به یاد آنان می‏ آورد این است که خداوند آنان را جانشین قوم عاد و سایر امت‏های گذشته قرار داده و در زمین مکنتشان داده ، و اینک قسمت‏های جلگه زمین و همچنین کوهستانی آن را اشغال نموده و در آن خانه و آبادی به وجود آورده ‏اند ، آنگاه تمامی نعمت‏ها را در جمله فَاذْکُرُواْ آلاء اللّهِ خلاصه می کند ، و با به کار بردن لفظ فاء که برای تفریع است ، مغایرت آن را با جملات قبل می‏رساند ، و گویا پس از اینکه فرمود : نعمت‏های خدا را به یاد بیاورید ، و تعدادی از آن نعمت‏ها را بر شمرد ، برای بار دوم فرمود : با این همه نعمت‏ها که خداوند در دسترس شما قرار داده ، جا دارد که آن نعمت‏ها را به یاد بیاورید. […]

ترجمه المیزان ج : ۸ص :۲۲۸ و ۲۲۹

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*


نوزده + شانزده =